எரிமலைக் குழம்பின்
இரத்தினக் கற்களாய்
உச்சத்தில் பிறக்கும்
உபநிடத சொற்கள் ..
***
காற்றுக்குதான் எத்தனை கருணை...
மென்மையாய் சுழற்றி
தரை இறக்குகிறது
மரம் நீங்கும்
மலரை சருகை...
காற்றில் மிதந்து
இறங்கிக் கொண்டிருந்த
பழுப்பு வண்ண இலை
சிறகு முளைத்து பறந்தது
பட்டாம்பூச்சியாய்...
***
ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ரயிலின் ஜன்னலில்...
நிலைத்திருக்கும் விளக்குகள் எல்லாம்பின்னோக்கிச் செல்ல
ஓடும் விளக்குகள் எட்டிப் பிடிக்க முயல
விரைந்துகொண்டிருக்கிறது காலம்...
Subscribe to:
Comments (Atom)