***

 காற்றுக்குதான் எத்தனை கருணை...

மென்மையாய் சுழற்றி

தரை இறக்குகிறது

மரம் நீங்கும்

மலரை சருகை...


காற்றில் மிதந்து

இறங்கிக் கொண்டிருந்த

பழுப்பு வண்ண இலை

சிறகு முளைத்து பறந்தது

பட்டாம்பூச்சியாய்...

at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

***

 எரிமலைக் குழம்பின் இரத்தினக் கற்களாய்  உச்சத்தில் பிறக்கும் உபநிடத சொற்கள் ..

  • காக்கை கூச்சல்
    நடைபாதையில் இறந்து கிடக்கும் சகமனிதனை  சலனமின்றிக் கடக்கிறேன்... தொலைவினில் காக்கை கூச்சல்...
  • பூங்கா மரம்
    கான்கிரீட் தரையில் உதிர்கின்றன அந்தப் பெயர் தெரியாத  மரத்தின் விதைகள்...  
  • உன் ஞாபகம்...
    எப்போது நிகழ்ந்ததென்று தெரியவில்லை. பத்திரமாய் தான் வைத்திருந்தேன் நீ விலகிவிட்ட பின்பும் கூட. தொடர்ந்த உன் புறக்கணிப்பால் அது தளர்ந்து வந்த...