மழை பெய்யக் கூடும்...
வானம் மீண்டும் கருமையாய் இருக்கிறது...
என் மனம் போன்றே...
எப்போதும் ஒரே மாதிரியே இருப்பதில்லை..
நிராகரிக்கும்போது பாறையாய்
நிராகரிக்கப்படும்போது பாலையாய்..
என் மனம்...
உனக்கு தெரிந்தாலும் தெரியாவிட்டாலும்
வெளியில் வெறுமையாய் அலையும்
உனக்கான எனது கரிசனங்கள்
மேகங்களாய்...
வானம் மீண்டும் கருமையாய் இருக்கிறது...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
***
எரிமலைக் குழம்பின் இரத்தினக் கற்களாய் உச்சத்தில் பிறக்கும் உபநிடத சொற்கள் ..
-
மழை பெய்கிறது... நனைகிறது என் மனம்.......
-
பட்டொளி வீசிப் பறக்கின்றன சிறைக்கைதிகள் நெய்த மூவர்ணக் கொடிகள்...
-
ஒட்டடை அடிப்பது ஓடு மாற்றுவது ஒழுகும் மழைநீருக்கு வாளிகள் வைப்பது கோடையின் வெம்மையில் நடுநசித் தேள்கடி. காற்றின் சேமிப்பு முற்றத்தில் குப்பை...
No comments:
Post a Comment